Wiem, że ten tytuł brzmi strasznie cliche, corny i wgl, ale chyba najlepiej oddaje to co teraz czuje po ostatnich kilku dniach.
Ale po kolei.
Zaczęłam drugi rok studiów i czuję, że ktokolwie układał plan, bardzo lubi znęcać się nad studentami. Trzy dni w tygodniu na ósmą rano i
posiadówki do późna zdążyły już rozklockować mój zegar biologiczny :skull_emoji:. W sumie są to bardzo spoko zajęcia, ale chciałabym być
na nich nieco bardziej przytomna niż byłam przez ostatnie dwa tygodnie lol. Mam nowy pokój w akademiku. Dobrze, że to jest jeden z tych
większych bo nie wiem jak bym inaczej zmieściła w nim sześć gitar razem z Michałem xD. Zaczęłam robić koszulki linorytem (wybielacz był
zbyt upierdliwą techniką, także te dziesięć koszulek z koncertu w CDT to od teraz edycja limitowana). Nie wyszły zbyt dobrze, ale jak na
pierwszy raz nie ma tragedii. I część z was chyba podobnie myślała, bo już się rozeszły, za co wam bardzo dziękuję!
Mogłabym przejść teraz do piątkowego koncertu w Łączniku, ale dzień przed nim miałam ważną rozmowę z Kajetanem z Lazy Snails. W zeszły
piątek LS też grało koncert i wzięli w zastępstwo za mnie na perkusje Antka. No i tak się składa, że on po prostu wymiata na perce i po
przegadaniu spraw z Kajtkiem doszliśmy do porozumienia, w którym nie gram już w Lazy Snails, a Antek zajmuje moje miejsce za garami. Z
jednej strony czuję spokój i ulgę, bo miałam obawy, że nie wyrobię grając w dwóch szybko rozwijających się zespołach, a teraz nie muszę
się już o to martwić. Mogę się w całości skupić na drugim albumie szczurów i częściej zostawać na weekend w Nysie, brać więcej job'ów w
pracy... ale z tyłu głowy siedzi mi myśl, że jestem elementem w maszynie, który można tak o wymienić. Ale nadal będę realizować płyty LS,
więc nie myślcie sobie, że się zupełnie od nich odcinam czy coś :P.
Jest piątek. W sumie mogłyby to być ze dwa dni, bo tak długi był to dla mnie dzień. Więc jest Piątek 1. Wyjeżdżamy z Nysy do Wro, jesteśmy
pierwsi na soundchecku, pomagamy rozstawić perke i opinamy na niej majki, gramy soundcheck i jest super. No może poza tym, że trzęsły mi
się nogi przez cały czas na scenie. Ale na samym koncercie już mi przeszło. Przez następne kilka godzin bujaliśmy się po mieście i
rozwieszaliśmy plakaty na nasz następny koncert (ja i Michał, Kacper udawał, że nas nie zna xD). Byliśmy też chwilę na próbie Aronoos,
starałam się pomóc Mery i chłopakom jak tylko mogłam w ogarnięciu X32 i ich set up'u z processingiem przez Abletona, ale szczyt moich
możliwości niestety obecnie kończy się na routingu Berego, ale to zawsze coś. Powrót tramwajem do Łącznika można potraktować jako noc
między Piątkiem 1 a Piątkiem 2.
Piątek 2 zaczął się od koncertu MSV. Goaty jak zwykle dali czadu, posłuchać ich na żywo to zawsze mega fun. Potem wystąpili Black Crows i
Letnie Noce, obydwu z nich nie znałam, ale też dobrze się bawiłam. Zaraz przed nami grały Komputerowe Sny i szczerze? to było coś pięknego.
Banger za bangerem i jeszcze miały soundtrack do przestrajania gitary???? Waow. Z koncertu na koncert brzmią coraz lepiej.
No i potem graliśmy my. Kolejny raz zapomniałam zabrać Ike (szczurzycy z Ikei co gra nasze backingtracki), więc połączyła się z nami na
runę (tzn bluetooth'a). Graliśmy tylko piosenki w standardowym stroju do gitary, żeby na maksa wykorzystać nasze 25 minut, więc skipneliśmy
parę bangerów w naszej dyskografii. Ale i tak było zajebiście. Pierwszy raz tak płynnie nawijałam gatke między piosenkami, pierwszy raz
byłam zadowolona ze swoich wokali, pierwszy raz grałam bez stoperów w uszach, pierwszy raz grałam bez wzmacniacza tylko prosto z deski i
brzmiało to dobrze...
i czego najbardziej się niespodziewałam, reakcje publiczności po piosenkach były głośniejsze niż my na scenie (przynajmniej tak było tam
gdzie stałam). Ogólnie to chyba przekroczyło to 120 dB SPL bo za pierwszym razem trochę się przestraszyłam, że było aż tak głośno xD. Był to
koncert wielu pierwszych razów i wszystkie z nich były udane. Ciężko będzie nam go przebić, ale będziemy próbować.
Konkursu nie wygraliśmy, ale też nie byliśmy tam tylko po to, żeby go wygrać, ale przedewszystkim po to, żeby się dobrze bawić. Wygrały
Komputerowe Sny i wiem, że się powiem to 2137 raz, ale gratulacje!!!!!! Mega zasłużone zwycięstwo. Stała się też niespodziewana rzecz,
bo Miracle Rats dostało nagrodę pocieszenia, która nie była przewidziana przez organizatorów. Będziemy kręcić teledysk!!!! Nie wiemy
jeszcze do której piosenki, więc jeżeli macie jakiś ciekawy pomysł, to możecie do nas napisać na miraclerats.music@gmail.com.
Także podsumowując: nie gram w już w Lazy Snails, focus leci w 100% na Miracle Rats, niedługo zaczynamy nagrywki do drugiego albumu i
czuję, że to początek czegoś wielkiego. Do zobaczenia w Uczuleniu robaczki.
18 października 2026
Wiem, że ten tytuł brzmi strasznie cliche, corny i wgl, ale chyba najlepiej oddaje to co teraz czuje po ostatnich kilku dniach.
Ale po kolei.
Zaczęłam drugi rok studiów i czuję, że ktokolwie układał plan, bardzo lubi znęcać się nad studentami. Trzy dni w tygodniu na ósmą rano i
posiadówki do późna zdążyły już rozklockować mój zegar biologiczny :skull_emoji:. W sumie są to bardzo spoko zajęcia, ale chciałabym być
na nich nieco bardziej przytomna niż byłam przez ostatnie dwa tygodnie lol. Mam nowy pokój w akademiku. Dobrze, że to jest jeden z tych
większych bo nie wiem jak bym inaczej zmieściła w nim sześć gitar razem z Michałem xD. Zaczęłam robić koszulki linorytem (wybielacz był
zbyt upierdliwą techniką, także te dziesięć koszulek z koncertu w CDT to od teraz edycja limitowana). Nie wyszły zbyt dobrze, ale jak na
pierwszy raz nie ma tragedii. I część z was chyba podobnie myślała, bo już się rozeszły, za co wam bardzo dziękuję!
Mogłabym przejść teraz do piątkowego koncertu w Łączniku, ale dzień przed nim miałam ważną rozmowę z Kajetanem z Lazy Snails. W zeszły
piątek LS też grało koncert i wzięli w zastępstwo za mnie na perkusje Antka. No i tak się składa, że on po prostu wymiata na perce i po
przegadaniu spraw z Kajtkiem doszliśmy do porozumienia, w którym nie gram już w Lazy Snails, a Antek zajmuje moje miejsce za garami. Z
jednej strony czuję spokój i ulgę, bo miałam obawy, że nie wyrobię grając w dwóch szybko rozwijających się zespołach, a teraz nie muszę
się już o to martwić. Mogę się w całości skupić na drugim albumie szczurów i częściej zostawać na weekend w Nysie, brać więcej job'ów w
pracy... ale z tyłu głowy siedzi mi myśl, że jestem elementem w maszynie, który można tak o wymienić. Ale nadal będę realizować płyty LS,
więc nie myślcie sobie, że się zupełnie od nich odcinam czy coś :P.
Jest piątek. W sumie mogłyby to być ze dwa dni, bo tak długi był to dla mnie dzień. Więc jest Piątek 1. Wyjeżdżamy z Nysy do Wro, jesteśmy
pierwsi na soundchecku, pomagamy rozstawić perke i opinamy na niej majki, gramy soundcheck i jest super. No może poza tym, że trzęsły mi
się nogi przez cały czas na scenie. Ale na samym koncercie już mi przeszło. Przez następne kilka godzin bujaliśmy się po mieście i
rozwieszaliśmy plakaty na nasz następny koncert (ja i Michał, Kacper udawał, że nas nie zna xD). Byliśmy też chwilę na próbie Aronoos,
starałam się pomóc Mery i chłopakom jak tylko mogłam w ogarnięciu X32 i ich set up'u z processingiem przez Abletona, ale szczyt moich
możliwości niestety obecnie kończy się na routingu Berego, ale to zawsze coś. Powrót tramwajem do Łącznika można potraktować jako noc
między Piątkiem 1 a Piątkiem 2.
Piątek 2 zaczął się od koncertu MSV. Goaty jak zwykle dali czadu, posłuchać ich na żywo to zawsze mega fun. Potem wystąpili Black Crows i
Letnie Noce, obydwu z nich nie znałam, ale też dobrze się bawiłam. Zaraz przed nami grały Komputerowe Sny i szczerze? to było coś pięknego.
Banger za bangerem i jeszcze miały soundtrack do przestrajania gitary???? Waow. Z koncertu na koncert brzmią coraz lepiej.
No i potem graliśmy my. Kolejny raz zapomniałam zabrać Ike (szczurzycy z Ikei co gra nasze backingtracki), więc połączyła się z nami na
runę (tzn bluetooth'a). Graliśmy tylko piosenki w standardowym stroju do gitary, żeby na maksa wykorzystać nasze 25 minut, więc skipneliśmy
parę bangerów w naszej dyskografii. Ale i tak było zajebiście. Pierwszy raz tak płynnie nawijałam gatke między piosenkami, pierwszy raz
byłam zadowolona ze swoich wokali, pierwszy raz grałam bez stoperów w uszach, pierwszy raz grałam bez wzmacniacza tylko prosto z deski i
brzmiało to dobrze...
i czego najbardziej się niespodziewałam, reakcje publiczności po piosenkach były głośniejsze niż my na scenie (przynajmniej tak było tam
gdzie stałam). Ogólnie to chyba przekroczyło to 120 dB SPL bo za pierwszym razem trochę się przestraszyłam, że było aż tak głośno xD. Był to
koncert wielu pierwszych razów i wszystkie z nich były udane. Ciężko będzie nam go przebić, ale będziemy próbować.
Konkursu nie wygraliśmy, ale też nie byliśmy tam tylko po to, żeby go wygrać, ale przedewszystkim po to, żeby się dobrze bawić. Wygrały
Komputerowe Sny i wiem, że się powiem to 2137 raz, ale gratulacje!!!!!! Mega zasłużone zwycięstwo. Stała się też niespodziewana rzecz,
bo Miracle Rats dostało nagrodę pocieszenia, która nie była przewidziana przez organizatorów. Będziemy kręcić teledysk!!!! Nie wiemy
jeszcze do której piosenki, więc jeżeli macie jakiś ciekawy pomysł, to możecie do nas napisać na miraclerats.music@gmail.com.
Także podsumowując: nie gram w już w Lazy Snails, focus leci w 100% na Miracle Rats, niedługo zaczynamy nagrywki do drugiego albumu i
czuję, że to początek czegoś wielkiego. Do zobaczenia w Uczuleniu robaczki.
18 października 2026
